Jaka buda dla Beagla będzie odpowiednia? Charakterystyka rasy Beagle

Beagle cieszy się opinią typowego kanapowca. Niesłusznie. Ten wesoły psiak nie ma nic wspólnego z leniuchem, który najchętniej wstawałby tylko do misek z jedzeniem i wodą. Żywiołowa natura tej rasy wynika z faktu, że jej przedstawiciele są typowymi psami gończymi i mimo że obecnie częściej pełnią rolę towarzysza rodziny, to myśliwskie instynkty nadal są obecne w ich genach. Czym charakteryzuje się beagle? Jaką budę wybrać dla psa tej rasy? 

Menu:

Beagle – niewielki choć dumny przedstawiciel rodziny psów myśliwskich – istnieje prawdopodobnie od XVI wieku. Prawdopodobnie, bo niektóre źródła wskazują, że rasa wywodzi się ze starożytnego Rzymu, skąd została przywieziona do Anglii i Francji. Pewne jest, że w szesnastowiecznej Anglii beagle był używany do polowań, przede wszystkim na lisy i zające. Dziś ten wesoły, niezwykle żywiołowy psiak częściej pełni funkcję domowego pupila, ale jego usposobienie nie pozwala właścicielom zapomnieć o myśliwskich korzeniach ich ulubieńca.

Beagle – charakterystyka rasy

Można powiedzieć, że beagle jest ewenementem w rodzinie psów gończych – w odróżnieniu od większości przedstawicieli tej grupy, wyraźnie przywiązuje się do właściciela. Właśnie z tego względu psy tej rasy są wybierane na towarzysza rodziny. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest to odpowiedni wybór dla każdego. Kto od psa wymaga karności i bezwzględnego posłuszeństwa, nie powinien brać beagla pod uwagę.

Beagle – usposobienie

Psy rasy beagle charakteryzują się żywiołową naturą. Są wesołe, kipią energią, uwielbiają zabawy i psoty. Mówi się, że z beaglem nie sposób się nudzić i trudno odmówić temu stwierdzeniu racji. To prawdziwy zawadiaka, który ma tysiąc pomysłów na minutę i który zawsze znajdzie sobie zajęcie.

Jak każdy pies myśliwski, beagle jest stworzony do życia w sforze. Z tego względu, uwielbia towarzystwo swoich właścicieli. Samotność wyraźnie mu nie służy i psiak ochoczo daje temu wyraz. Gdy zostaje sam, nudzi się, a to sprawia, że na siłę szuka sobie zajęcia. Zwykle jego wybór pada na “ostrzenie zębów”, najczęściej o kapcie właściciela, choć nie pogardzi też dywanem i wykładziną. Swoje niezadowolenie beagle manifestuje głośnym wyciem, co z całą pewnością nie umknie uwadze sąsiadów.

Wzorcowy beagle jest pozbawiony agresji. Nie ma zatem żadnych przeciwwskazań, by był towarzyszem dzieci, zwłaszcza starszych. Należy jednak pamiętać, że zabawy z malcami powinny odbywać się wyłącznie pod nadzorem. Psy tej rasy nie lubią być wyrywane ze snu, nie tolerują też niezbyt delikatnych zabaw. Gdy beagle uzna, że jego towarzysz przesadził, da mu o tym znać warknięciem lub nawet kłapnięciem szczęką.

Beagle uwielbia kontakt z ludźmi, nie tylko z właścicielami, ale i obcymi. To sprawia, że zupełnie nie nadaje się na stróża. Nie sprawdzi się też jako obrońca. Beaglowi służy też kontakt z innymi zwierzętami. Dobrze dogaduje się z psiakami różnych ras, a nawet z kotami.

Beagle – szkolenie

Beagle to pies inteligentny, jednak szkolenie go jest zadaniem dla cierpliwych. Wynika to z faktu, że psy tej rasy są nad wyraz samodzielne i nieco uparte. Beagla nie można szkolić w sposób ostry. To wrażliwy pies, który pod wpływem twardego traktowania może zamknąć się w sobie lub zacząć postępować na przekór woli właściciela. Szkolenie powinno być maksymalnie urozmaicone. W przeciwnym wypadku psiak szybko się nim znudzi.

Beagla można nauczyć podstawowych komend, jednak nie należy oczekiwać od niego, że będzie się do nich stosował w każdej sytuacji. Gdy do głosu dochodzi jego myśliwska natura, staje się głuchy na polecenia.

Beagle – wygląd

Beagle to pies średniej wielkości, o silnej, krępej budowie, ale z całą pewnością nie można nazwać go ociężałym. W pierwszym miesiącu życia psy osiągają wagę ok. 2 kg, a suczki – ok. 1,5 kg. Główny rozwój układu kostnego następuje między 3. a 6. miesiącem życia. 3-miesięczny pies waży ok. 6 kg, a suczka – ok. 5 kg. Po kolejnych 3 miesiącach masa ciała zwiększa się dwukrotnie. Dorosły beagle osiąga (według wzorca) minimalny wzrost w kłębie wynoszący 33 cm, a maksymalny – 40 cm. Waga dorosłego osobnika to 10-11 kg w przypadku psa i 9-10 kg w przypadku suczki.

Pies charakteryzuje się szatą krótką i przylegającą. Dopuszczalne jest każde umaszczenie typowe dla psa myśliwskiego. Do niedawna nie był uznawany jedynie kolor wątrobowy, ale obecnie wzorzec dopuszcza takie umaszczenie.

Beagle – kompendium wiedzy

Poniżej prezentujemy najważniejsze informacje na temat psów tej rasy:

  • długość życia: od 12 do 16 lat,
  • usposobienie: żywiołowe (wymaga długich spacerów), pozbawione agresji,
  • stosunek do innych zwierząt: przyjazny,
  • odporność na upały: rasa dość odporna na wysokie temperatury,
  • odporność na mrozy: rasa dość odporna na niskie temperatury,
  • przebywanie w samotności: niewskazane,
  • budowa ciała: silna, krępa,
  • wzrost w kłębie: od 33 do 40 cm,
  • waga: 10-11 kg w przypadku psa i 9-10 kg w przypadku suczki,
  • umaszczenie: charakterystyczne dla psów myśliwskich, najczęściej tricolor, rzadziej bicolor, hare pied i mottle.

Buda dla beagla – potrzebna czy nie?

Beagle dość dobrze toleruje mróz i upały, ale długie przebywanie w niskich i wysokich temperaturach wyraźnie mu nie służy. Dodatkowo należy podkreślić, że psy tej rasy nie cierpią samotności. Ten zestaw cech predysponuje go zatem do roli psa domowego. Nie znaczy to jednak, że można pozbawiać go schronienia.

Buda dla psa beagle – jaką wybrać?

Gdy pies czuje się przytłoczony (np. nadmierną atencją ze strony dzieci), szuka miejsca, w którym może pobyć sam. Buda dla beagla jest więc obowiązkowym akcesorium. Na jaką warto się zdecydować? Mając na uwadze cechy rasy i fakt, że buda dla psa beagle będzie tylko schronieniem tymczasowym, wystarczy klasyczny model, bez ocieplenia. Schronienie przyda się też w domu, jednak w zamkniętych pomieszczeniach w zupełności wystarcza mu klatka kennelowa. To akcesorium okaże się też przydatne w trakcie podróży.

Buda dla beagla – wymiary

Buda dla beagla powinna zapewniać psu należyty komfort. Otwór wejściowy musi umożliwiać mu swobodne wchodzenie i wychodzenie. A co z wymiarami? Zbyt duża buda ulegnie szybkiemu wychłodzeniu, z kolei zbyt mała – nie będzie wystarczająco wygodna. Aby ustalić właściwe wymiary budy dla beagla, należy zmierzyć wysokość psa w kłębie, jego długość oraz wymiary psa zwiniętego w kłębek. Otrzymane wyniki mnożymy razy 1,4. Jeżeli nasz pupil mierzy 33 cm w kłębie, a zwinięty osiąga 23×43 cm, to właściwa buda powinna mierzyć (w środku!) 46 cm wysokości, 32 cm szerokości i 60 cm długości. Podkreślamy, wyliczenia należy przeprowadzić stosownie do wymiarów danego osobnika!

Buda dla beagla:

  • typ: klasyczna,
  • ocieplenie: nie,
  • wymiary dla psa o wzroście 33 cm w kłębie: 46 cm/32 cm/60 cm.

Dodaj komentarz